QR-codes


Je loopt door het MAS. Je oog valt op een QR-code. Je wilt wel eens weten wat ze hier uithalen met die ‘vierkante streepjescode’.  Je haalt je Android boven en vraagt je af wat dit zal betekenen voor je datavolume. Als er wat (bewegend) beeld meekomt, zit je snel boven je limiet. Gelukkig, ook Antwerpen biedt de museumbezoekers gratis internet. Je maakt connectie en klikt.

Het resultaat is een loginscherm van de Stad Antwerpen. Voor je gebruik mag maken van gratis wifi, moet je toch maar eerst registreren. Wat in Barcelona met een enkele klik kon, vraagt hier een heuse registratieprocedure: gebruikersnaam en wachtwoord aanmaken. Je vraagt je af waarom. Drempel nr. 2.

Maar goed, eens ingelogd, klik je op de eerste QR-code die je ziet. ‘404 error. Page not found’. Mooie start. Drempel nr. 3.

In de zaal over de haven is het licht gedempt. Er staan scheepsmodellen en de geschiedenis van de haven wordt op de muur geprojecteerd. Schuiven bevatten kaarten en boeken, met een QR-code. Je trekt er één open en scant de code. Tenminste, dat probeer je. Het licht blijkt niet toereikend. Je telefoon heeft wel een zaklamp, maar die kan je niet samen met de camera gebruiken. Drempel nr. 4.

Een zaal verder. Het licht is er beter. Een attente suppoost wijst je erop dat je zo moet gaan staan, als je een QR-code wil lezen, dat de schaduw van je camera niet op de code valt. Je had inderdaad net gemerkt dat je wat moest zoeken naar de juiste invalshoek. Drempel nr. 5.

Maar uiteindelijk lukt het dus. Je krijgt een foto van het Japanse ensemble dat voor je staat en kan doorklikken naar meer informatie over elk item. Maar je besluit dat het welletjes geweest is. Je vrienden lopen al een eind verderop en je stelt vast dat je meer van je telefoon en de grijze codes gezien hebt, dan van de voorwerpen waar het om draait. Drempel nr. 6.

Heb ik mij nu misteld? Helemaal niet. Want drempel nr. 1 zijn de codes zelf. Wie weet er in godsnaam wat QR-codes zijn? Ik kwam geen enkele andere bezoeker tegen die er interesse voor toonde.

En het MAS? Voor zover ik het gezien heb: een stapelhuis. Een schatkamer. De rijkdommen ongegeneerd opgestapeld. Er wordt je zelfs een blik op de depots gegund, op de schatten die niet getoond kunnen worden. De verhalen zijn gekozen in functie van de schatten en niet omgekeerd. En veel verhaal wordt er niet verteld. Maar allicht heb ik niet goed opgelet: teveel met de QR-codes bezig. Ik zal nog eens terug moeten…

Reacties

  1. Ha, dus die ‘404 error. Page not found’ bij het scannen van een QR-code is er nog altijd. Ik was een paar weken geleden in het MAS en stelde hetzelfde vast. Desgevraagd twitterde een medewerker me dat ze er nog mee bezig waren. Ik heb geadviseerd dat ze dan een algemene infopagina zouden plaatsen i.p.v. een 404. Zoveel weken later is er dus nog altijd niets aan veranderd. Dat is jammer.

    Dat je moest aanmelden voor de WiFi, daarvan was ik me niet bewust omdat ik zelf 3G op m'n smartphone heb. Maar een onnodige drempel is het inderdaad wel. Binnen een groot gebouw als het MAS is het in principe wel mogelijk om met een onbeveiligde WiFi wat met het bereik te spelen. Je maakt het dan gemakkelijk voor de bezoeker ter plaatse, maar je verhindert 'misbruik' van een passant vijf straten verder.

    QR-codes zijn inderdaad nog niet erg bekend bij het brede publiek. Dat betekent niet dat je er geen gebruik van moet maken. Alleen moet je er voor zorgen dat je de informatie die je via QR-codes aanbiedt ook op een andere manier ter beschikking stelt. Geen of-verhaal, maar een en-verhaal dus.

    De depotverdieping van het MAS heeft wel iets, vind ik. Alleen ligt ze er nu nogal eenzaam bij. Men zou er effectief personeel moeten zetten dat bezig is met het beheer (inventarisering, restauratie...) van de objecten. Zo krijg je een echte kijk achter de schermen.

    Tijdens mijn bezoek heb ik alleen de collectie precolumbiaanse kunst van Paul en Dora Janssen in detail bekeken. Daar ben ik ruim anderhalf uur mee beziggeweest. Voor de rest heb ik die dag de andere verdiepingen eens verkend (o.a. het panorama op het dak en de depotverdieping), zodat ik die later uitgebreider kan bezoeken. Om alle vaste collecties van het MAS te bekijken, heb je wel een bezoek of 4-5 nodig, denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. "De verhalen zijn gekozen in functie van de schatten en niet omgekeerd. En veel verhaal wordt er niet verteld." Was ook mijn indruk, dit weekend. Moe, maar onvoldaan terug naar huis. Spijtig.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts