zaterdag 22 juni 2013

Cycling for Libraries: Unconference 2.0?

'Unconference': een conferentie die er geen is. Er is geen programma: de deelnemers maken de inhoud. De klemtoon ligt dus meer op uitwisselen van ervaringen en ideeën dan op het formeel overdragen van kennis via - zo gaat dat toch tegenwoordig - Powerpointpresentaties of Prezi's. Het is dan ook niet gemakkelijk om over de inhoud te rapporteren. Dat merkten lezers van deze blog eerder al. Maar ook toen al was duidelijk dat de 'on-' niet die van 'ongeorganiseerd' was. Ook een onconferentie vereist voorbereiding, begeleiding en nazorg.

Dat geldt in het kwadraat voor de bibliothecaire onconferentie die op dit eigenste moment ons land binnenrijdt: Cycling for Libraries. Met 100 bibliothecarissen op de fiets in negen dagen van Amsterdam naar Brussel rijden, vereist wel degelijk voorbereiding. Het is een gedistribueerd organisatiemodel dat veel ruimte laat voor lokaal initiatief. Vanuit mijn eigen ervaring met meer klassieke conferenties, durfde dan wel eens de vraag opduiken of iemand het overzicht nog wel had. Maar dat is dus een verkeerde vraag voor een unconference.


Nu de trein aan het rijden is, blijkt trouwens hoe sterk de organisatie erachter is. Terwijl ik zit de tikken kan ik op de website volgen hoe een eerste groep fietsers Brugge binnen rijdt, terwijl een tweede groep net Damme gepasseerd is. Via Twitter stromen de foto's van windmolens, grachten en grijze luchten binnen, samen met berichten over meetings en pech onderweg. Elke dag is er een filmpje over de belevenissen - en de fietser - van de dag. Dat met dank aan Kirjastokaista, het Finse bibliotheektelevisiekanaal. Een van de makers, Tuomas Lipponen, zal trouwens op onze eigen 'echte' conferentie een ander werkstuk voorstellen. En hier en daar verschijnen blogberichten, zoals die van Tenaanval en Moqub, naast meer officiële verslaggeving. Kortom - het is voor u geen verrassing - je kan het hele gebeuren via laptop of smartphone volgen alsof je erbij was.

Of toch niet? Van regen en wind blijven we gespaard, maar het valt ook op dat er weinig inhoudelijke discussies naar buiten komen. De filmpjes gaan over meer over het traject van de dag dan over het programma. Maar ja, dat was er ook niet echt. Er wordt wat getweet over gratis toegang tot de openbare bibliotheek. Maar dat blijft toch eerder beperkt.

Het is met alle onconferenties hetzelfde: je moet erbij zijn. Web 2.0 blijft toch maar een surrogaat voor de uitwisseling - en de kameraadschap en de emotie - van het echte leven. Wie dat wil, kan de komende dagen in Vlaanderen nog wel komen proeven. Zondagavond rond 20u. in Dok Gent bijvoorbeeld, waar Saskia Scheltjens een unconference binnen de unconference organiseerde onder het label 'The Open Library'. Of maandagmiddag om 16u. in Dendermonde, waar minister van Cultuur Joke Schauvliege op de fiets springt om Cycling for Libraries te vervoegen. Of, natuurlijk, woensdag 26 juni om 10u. aan het Europees Parlement in Brussel, waar de fietsers een statement over het belang van de openbare bibliotheek zullen overhandigen aan de Europarlementsleden.

Het is een unieke kans, pik nog een graantje mee. Want hoeveel mogelijkheden web 2.0 ook biedt, er gaat toch niets boven het echte leven...