maandag 5 december 2011

Verboden boek

Ze luistert naar Oosterschelde, windkracht 10.

Je herinnert je de parochiebibliotheek, lang geleden. De avonden dat je er naartoe ging: de traphal, het geluid van de deur die met een klik openging, de houten wand met de affiches waar je nooit naar keek, de balie, de jeugdafdeling links, die van de volwassenen rechts.

Het waren de leerkrachten van de lokale school die 's avonds na de uren de boeken innamen en uitleenden, de kaartjes invulden. In jouw herinnering oude vrijsters, maar of ze echt vrijgezel waren, dat weet je niet. En oud? Wel in de ogen van een kind, maar hun leeftijd zou je nu niet meer durven schatten.

Oosterschelde stond rechts, niet links en toen je ernaar vroeg, kreeg je een bedenkelijke blik. Het was nochtans de jongste en de minst strenge van het gezelschap. Dit was echt nog niet voor jou. Er kwam iets in over een vrouw, die, welja ... Wat er juist was, werd niet uitgesproken.

Uiteindelijk was het je oudere zus die het boek uitleende. Toen je het uit had, vroeg je je af wat er nu was, met die vrouw. Dat ze strandde met haar zeilboot, haar kleren uittrok om te laten drogen en betrapt werd door een agent? Pas nu je het opnieuw hoort, valt je de zwangerschap op: een ongelukje, een boetedoening voor de kerkraad, een overhaast huwelijk.

De bibliotheek is al lang opgdoekt. De leerkrachten-bibliothecarissen uit het zicht verdwenen, de kerk uit je leven. Niemand die nog opkijkt van een ongehuwde moeder.

Ze tien. Ze luistert naar een verboden boek. Ze beseft het niet.