woensdag 18 januari 2012

Bibliotheken in Nederland 4 - Teams

Delft. De modernste bibliotheek van Nederland. Wat zou er overblijven van DOK nu Eppo van Nispen tot Sevenaer er geen directeur meer is. Tijdens een eerdere reis naar Nederland, vroegen we ons al af hoe lang Eppo in Delft zou blijven. En of zijn model 'duurzaam' zou zijn, want al in 2008 verschenen de eerste berichten over budgettaire problemen bij DOK Delft.

Van reorganisatie is inderdaad sprake. Erik Boekesteijn, samen met Jaap van de Geer drijvende kracht achter de innovatieve projecten van DOK Delft, liep rond in een witte labojas met het opschrift Doklab. En Doklab is ook de naam van de nieuwe organisatie waarin hun projecten ondergebracht worden vanaf 1 januari 2012. Zullen vanaf nu de Shanachie Tour en This Week in Libraries zelfbedruipend moeten zijn?

Maar dat zijn aanpassingen achter de schermen. Voor wie er binnen loopt, ziet DOK Delft er nog altijd even levendig en aantrekkelijk uit. Dat we er op bezoek waren op een woensdagnamiddag tijdens een kerstoptreden voor kleuters, zal daar niet vreemd aan zijn. Niet de massa's uit Amsterdam in provinciestad Delft, maar wel een gezellige drukte. En ook geen personeel dat zich lijkt af te vragen waarmee het zich nu juist moet bezighouden, maar medewerkers die gebruikers helpen en aan het werk zijn. Meer nog dan in de bibliotheek van de honderd talenten lijkt de jeugdafdeling hier echt van de jeugd te zijn. Het oerwoud van rekken op grote wielen geeft de afdeling een dynamische aanblik en op de vloer slingert het speelgoed in het rond. Aan de tafels helpen ouders hun kinderen. Maar goed, zoals gezegd: woensdagmiddag.

De Wii heeft zijn prominente plaats verloren en het aantal gameconsoles lijkt verminderd te zijn. Muziek wordt alleen nog digitaal aangeboden. De cd's zijn uit de rekken gehaald. De zetels met ingebouwde boxen en een Apple-computer waar gebruikers rustig naar muziek kunnen luisteren, blijken zorgenkindjes. De opnamestudio kampt met technische problemen. Niet alles rozengeur en maneschijn dus.

Weer op de bus vragen we ons af wat het verschil maakt. 'Een gezond anarchisme' was er blijkbaar altijd al geweest. En al had Eppo de Delftse bib, de modernste van Nederland, op de internationale kaart gezet, het is duidelijk niet alleen zijn verdienste dat ze zo hip is. De stationsbibliotheek van Haarlem is een concept zonder gezicht, de bib van Amsterdam is prestigieus, maar in zijn omvang weinig persoonlijk en in Heerhugowaard leek het alsof de fusie uit 2009 nog verteerd moest worden. Delft is een bibliotheek op mensenmaat. Kan het zo simpel zijn: een bibliotheek waar de innovatie vanuit het team komt? Enthousiasme over wat ze gepresteerd hadden, voelden we in elk geval ook wel in de bibliotheek van de honderd talenten. En is dit dan te vergelijken met de authenticiteit die Tenaanval in Londen vond?

Of is het allemaal wishful thinking, want teams hebben we nergens echt aan het werk gezien.