maandag 26 september 2011

QR-codes - vervolg


Een tijdje geleden blogde ik over de QR-codes in het MAS. Ik zag toen een aantal drempels voor een goed gebruik van de codes. Via de nodige omwegen reageerde het MAS op mijn bericht. Een reactie plaatsen op deze blog is blijkbaar niet evident. Ooit maak ik nog wel eens tijd om uit te zoeken waar het probleem juist zit, maar ondertussen plaats ik hier met genoegen het uitgebreide antwoord van het MAS:


Dag allemaal,

Zoals eerder al beloofd via Twitter, een reactie op al het bovenstaande over het gebruik van QR codes in het MAS. Eerst een woordje over de keuze die het MAS maakte voor QRS. We beschouwen ze zeker niet als een soort van ‘gimmick’ of ‘leuke extraatjes’, maar als een zeer functioneel medium. Zoals jullie waarschijnlijk wel al gezien hebben, zijn de teksten in het MAS alleen in het Nederlands. Dat is een bewuste keuze en wel eentje waar QRs om de hoek komen kijken. Het is immers het idee om anderstalige bezoekers alle teksten aan te bieden in vier andere talen (Engels, Frans, Duits en Spaans) via de MASgids die ze kunnen aanschaffen, maar ook via deze QRS. Dat kan op dit moment al via hun eigen smartphone en daar maakten de vele toeristen in de afgelopen maanden ook dankbaar gebruik van. Binnenkort zullen we ook iPods aanbieden aan anderstalige bezoekers die geen eigen smartphone hebben. Het systeem hiervoor wordt op dit moment op punt gesteld. Binnen dit systeem gaat ook een link naar social media mogelijk zijn.

Verder zijn wij in het MAS in ieder geval heel erg enthousiast over de vele mogelijkheden die QRs (en andere social media, zie bijvoorbeeld http://mashable.com/2011/08/11/museums-digital/) bieden. Wij plannen in de toekomst om de QRS veel uitgebreider te gebruiken, met name via gepersonaliseerde ervaringen, maar voor we deze verdere stap nemen, willen we ons vooral concentreren op het optimaliseren van alle publieksaspecten van het MAS.

Dat gezegd zijnde, willen we ook kort even antwoorden op de bovenvermelde drempels, en dit ‘drempel voor drempel’.

Drempel 1: (on)bekendheid van QR

De opgang en bekendheid van QR-codes is volop bezig. Vooral bij de jeugd is dit bekend en steeds populairder. Je vindt QR nu ook veel vaker in winkels, beurzen, magazines, reclames, festivals, noem maar op. Het is een trend in opkomst die veel mogelijkheden biedt. In het MAS leert de bezoeker kennis maken met QRs via een instructiefilmpje in de inkomhal, en verder zijn de erfgoedbewakers in elke zaal altijd meer dan bereid om een handje te helpen.

Drempel 2: verplichte registratie

Registratie is slechts éénmalig en juridisch verplicht. In België moet je als huurder/eigenaar van de internetlijn moet je kunnen aantonen wie toegang heeft, zeker als overheidsinstelling (het MAS is een stadsmuseum). Kan je dit niet dan ben je zelf verantwoordelijk bij eventueel misbruik. Maar wij vinden natuurlijk ook dat het handig zou zijn als die registratie er niet was. We bekijken op dit moment alle andere mogelijkheden.

Drempel 3: Page not found

Dit was inderdaad een probleem, met name bij QRs in multimedia. Deze QRs zijn er ondertussen uitgehaald. We checken verder QR per QR of er nog ergens problemen zijn.

Drempel 4: onvoldoende licht

Het MAS is zich hier zeker van bewust. We hebben twee weken geleden op diverse plekken de belichting al bijgesteld, in het kader van de leesbaarheid van de QRs. Op sommige plekken moeten we echter erg voorzichtig zijn met de belichting, omdat er kwetsbare objecten liggen/staan en die mogen maar een bepaalde hoeveelheid ‘lux’ verdragen. Dit is met name het geval voor kostbare documenten die om dezelfde reden in lades liggen en niet zomaar ‘open en bloot’ in of op een vitrine. We zoeken dus nog naar een goed evenwicht tussen genoeg en niet te veel licht.

Drempel 5: QR hoe fotograferen

Het instructiefilmpje in de hal op het gelijkvloers is ondertussen aangepast en wat trager opnieuw opgenomen. De MAS-medewerkers aan de balie, in de hal en op de verdiepingen weten ook heel goed hoe de QRs gescand moeten worden en zijn altijd bereid een handje te helpen.

Drempel 6: tijd nodig om te scannen

Indien je alle informatie die je binnen krijgt via het scannen van je QR wilt lezen, ga je inderdaad wat tijd nodig hebben. Zoals reeds aangegeven, zijn de QRs met name bedoeld voor anderstalige bezoekers, en die kiezen bewust voor het gebruik van een iPhone of iPod om alle informatie te krijgen. Maar dat is een keuze die je maakt, net zoals je als bezoeker in andere musea kunt kiezen voor extra informatiebladen of audioguides. Je leest precies wat je wilt (en niet wilt) op je smartphone.


We hopen dat deze uitgebreide lap tekst alvast een antwoord biedt op de vragen die jullie stelden, en we garanderen dat we ons zeker bewust zijn van alle problemen rond de QRs, maar dat we tegelijkertijd ook denken dat het een erg waardevol systeem is dat we in de toekomst nog veel meer willen benutten om de bezoeker nog meer bij het MAS te betrekken.

vrijdag 23 september 2011

Subversief

"If kids can compete to see who can divulge the least information to the grown-ups in their lives, we will, by definition, get kids who are better at not divulging information than kids who are punished every time they try to prevent grown-ups from looking at their information.”

Cory Doctorow
The New York Times

dinsdag 13 september 2011

Trein naar Oostende

Eén.
Je zit op een trein.

Twee.
Je sluit je ogen en probeert te ontspannen.

Drie.
Je rijdt sneller & sneller.

Vier.
Je denkt aan wat komen gaat.
De opbouw: standhouders, technici, wegwijzers, telefoons.
Het congres: volk aan de inkom,  drukte in de beurshal, volle zalen, hitte.
De taakverdeling: onthaal, foto's, de zalen, de beurs & jij van alles een beetje & vooral al wat niet voorzien kan worden.

vijf.
Buiten torenen windmolens boven de bomen.

Zes.
Je stelt je voor wat er mis kan gaan. Brandalarm. Te weinig broodjes. Zalen te klein. Medewerkers ziek. Het diner ...

Zeven.
Je rijdt verder & verder.

Acht.
Je maakt je geest leeg.

Negen.
Je zit op een trein.
Het wordt donker.

Op tien ben je in Oostende.


dinsdag 6 september 2011

Teamwork


Maandagochtend. Om tien voor negen sta je voor de deur van het kopiecenter. Met een vriendelijk ‘beter te vroeg dan te laat’ wordt er voor je open gedaan. Je haalt de affiches en de vouchers voor Informatie aan Zee op, brengt nog snel een kostuum naar de droogkuis en komt met een kleine vertraging op het werk aan. Met Marc bekijk je de kwaliteit van het drukwerk. Het bevat nuances die we niet verwacht hadden. Niemand zal het merken, maar mooi is het wel. Hopen maar dat het niet verdwijnt in het niet, daar in dat reusachtige Kursaal.

Suzy is goed gestart. Pas in dienst en binnen tien dagen, in Oostende, leidt ze de opbouw van de beurs in goede banen. Ze blijft er rustig onder. Klaartje heeft haar goed gebrieft. Ze hebben nog even tijd om samen alles te overlopen, voor Klaartje met zwangerschapsverlof gaat. Later op de dag zal blijken dat ze ook al verder gekeken hebben dan 14, 15 en 16 september.

De jobstudenten zijn al aan de slag: beurstasjes vullen in de vergaderzaal. Je brengt eerst het papierwerk in orde en laat hen dan boven aan iets anders werken. De vergaderzaal hebben we nog nodig voor een rondetafelgesprek en de badges versturen naar de deelnemers is dringender. Bilen legt uit wat er moet gebeuren. De rest van de dag zitten Anna en Karen te knippen, vouwen & plakken. Bandwerk, het lot van de jobstudent.

Het werkoverleg concentreert zich op de belangrijkste thema’s: de nieuwe website en – vooral – het congres. Het gaat snel, al wordt er wat gepalaverd over een formulering. Je hoopt dat Suzy het allemaal kan volgen. Tom zal nog microfoontjes halen, zodat we extra podcasts kunnen maken.

Tijdens de middag toont Julie een alternatief voor twitterfountain en wat later overloop je met haar nog even de aanpak voor het gesprek met de provincies. De rondetafel, input voor een artikel in META, tijdschrift voor bibliotheek & archief, verloopt geanimeerd. We zitten opeengepakt tussen dozen met promotiemateriaal, beurstasjes, blocnotes, balpennen en beursgidsen.

Tussendoor verzet je nog wat werk voor de nieuwe website: Databanken combineren, data herstructureren. Het moet ’s avonds nog de deur uit. Mails bekijk je maar met een half oog. Alleen de belangrijkste lees je: die over leenrecht, de afspraak op Informatie, de opleiding bij de SERV rond de beroepscompetentieprofielen.

Een hele dag heb je om je heen gevoeld hoe mensen zich inzetten, hoe ze hun aandacht voor hun dagelijkse werk combineren met een extra inzet voor het evenement dat nu snel naderbij komt. Iedereen gefocust, geconcentreerd op de eigen bijdrage. Je hoort ze wel eens verzuchten dat we niet echt een team vormen. Vaak eten we ’s middags zwijgend onze boterhammen op. We trekken niet samen op na het werk. Maar je ziet wel hoe iemand nieuw onmiddellijk opgevangen en wegwijs gemaakt wordt, hoe taken onderling afgestemd worden. Voor de helft van ons is dit de eerste Informatie. Ze weten niet echt wat hen te wachten staat. Maar het raderwerk loopt gesmeerd. Niet in de laatste plaats dank zij de ervaring van de vorige edities. De documenten en draaiboeken, opgesteld en bijgeschaafd door mensen die hier niet meer werken, maar die zo toch nog een beetje deel uitmaken van dit team dat denkt er geen te zijn.

vrijdag 2 september 2011

Bibliotheeklied

.Laat ons hopen dat we dit lied hier nooit moeten zingen. Al lijkt de passage
"Don’t let the bastards tell you they will cost too much to save
While they’re shoveling your taxes down the hole the bankers made"
ook hier wel van toepassing.




Child of the library

Chorus:
I’m a Child of the Lib’ry, it made me who I am,
It taught me about freedom and the fellowship of Man
A sea of story waits for you inside the lib’ry door,
Don’t say we can’t afford it any more.

The Lib’ry’s where I made some friends I’ve known my whole life through
The Walkers and the Blacketts and the Pevensies so true.
Simp the canine cannonball, Galadriel the fair.
The daughter of a pirate king and Paddington the Bear

I’ve travelled South with Shackleton and all his gallant crew
And thorough the African interior that Mary Kingsley knew
I rode the trackless prairie where bison used to roam
I’ve flown around the universe, not half an hour from home.

And as I grew the Lib’ry fed my curiosity,
All there for the asking, and all of it for free.
It’s there I found the stories I couldn’t find at home.
It’s where I learned I was myself and not my father’s clone.

So make friends with your library, don’t let it fade away.
Teach your kids the lib’ry’s where you go on Saturday.
Don’t let the bastards tell you they will cost too much to save
While they’re shoveling your taxes down the hole the bankers made

Last Chorus:
So make a stand for the lib’ry. Stand up while you can.
Stand up for your freedom. Stand for your fellow man.
Ignorance is never bliss, don’t close the lib’ry door.
For the lib’ry lost is lost forever more.

Lyrics © 2011 Piers and Gill Cawley
Music © 2011 Piers Cawley
Creative Commons BY-NC-SA License.
Piers includes a key to the lyrics here.


Een protestsong uit de oude doos, die bij mij alvast associaties oproept met de jaren zeventig en tachtig.

Via Stephen's Lighthouse & Joyce Valenza.

Het gewicht van schoolboeken


’s Avonds, na de eerste schooldag, legt zoonlief, eerste jaar secundair onderwijs, zijn boeken klaar voor de volgende dag. De stapel is indrukwekkend. Veel te omvangrijk, en vooral veel te zwaar, om mee te nemen. Na wat overleg, beslis je dan maar om de atlas niet mee te laten nemen en uit de leerwerkboeken het eerste hoofdstuk te scheuren.  Als er de dag nadien nog boterhammen, drinken en wat schrijfgerief bij moeten, weegt de boekentas nog altijd meer dan je aanvaardbaar vindt. Zaterdag op zoek naar een goede fietstas dus, zodat de rug ontlast wordt.

Die leerwerkboeken zijn overigens een interessante uitvinding van de educatieve uitgevers. Ze bieden immers de garantie dat de leerlingen zich zowel het werkschrift als het leerboek elk jaar opnieuw aanschaffen. Beide zijn immers geïntegreerd en een boek waarin geschreven is, kan je niet meer opnieuw verhuren of verkopen. Of het aan het volume en het gewicht van de te gebruiken boeken iets verandert, valt overigens te betwijfelen.

Op de ochtend dat zoon zijn last op zijn rug hijst, lees je in de krant over een school die haar leerlingen verplicht met een kleine laptop, een netbook?, naar school te komen. In de krant wordt gediscussieerd over pro’s en contra’s die focussen op ict-vaardigheden en kostprijs. Je leest nergens of de leerlingen nu alle oefeningen elektronisch maken, of woordenlijsten en leerlingenboeken op de laptop staan. Het is onwaarschijnlijk dat deze secundaire school de sprong naar het e-book al gemaakt heeft. De laptop is allicht gewoon extra gewicht dat ook nog in die schooltas mag.