Posts

Automatisch antwoord

Enigszins toevallig - of nee, eigenlijk geenszins toevallig - rollen er bijna gelijktijdig vier berichtjes van ministers mijn mailbox binnen. De excellenties danken mij voor mijn bericht, elk in hun eigen stijl. Welke draagt jouw voorkeur weg? En zullen ze antwoorden, denk je?

Geert Bourgeois
Dank voor uw bericht. Indien daar aanleiding toe is, mag u van ons een antwoord verwachten.
U moet er rekening mee houden dat dit, afhankelijk van het onderwerp van uw bericht, enige tijd kan duren.
Dank voor uw begrip.
Met vriendelijke groeten, Sven Gatz
Hartelijk dank voor uw bericht. We hebben het goed ontvangen.
We behandelen uw e-mail zo snel mogelijk.
Dank voor uw begrip.
Met vriendelijke groeten, Ben Weyts
Hartelijk dank voor uw bericht, we hebben het in goede orde ontvangen.
We trachten u zo snel als mogelijk een reactie te bezorgen.
Met klachten of meldingen over de Vlaamse weginfrastructuur, kan u terecht bij het Meldpunt Wegen.
Met klachten, meldingen of vragen over vervoersmaatschappi…

Stilzitten en zwijgen!

Op 1 september publiceerde De Standaard een interview met Dirk Van Damme, hoofd van het Centrum voor onderwijsonderzoek en innovatie van de OESO. Hij klaagt over het gebrek aan ambitie bij onze leerlingen en zingt de lof van de Vlaamse elitecolleges.

Maar vijfendertig jaar nadat ik er zelf passeerde, functioneren die colleges nog altijd grotendeels op dezelfde manier . Toegegeven, er zijn nu drie graden in plaats van twee cycli, met meer keuzemogelijkheden dan vroeger. Er hangen smartboards in de klassen en er wordt een elektronisch leerplatform gebruikt. Maar de kern van het onderwijs is nog altijd hetzelfde als lang geleden: luisteren en reproduceren.

In diezelfde periode is onze werkomgeving wel drastisch geëvolueerd. De fax is gekomen en weer verdwenen. PC, internet, sociale media, smartphones… ze hebben in diezelfde periode onze manier van werken, onze organisaties grondig dooreen geschud. Zelfs het lager onderwijs is niet meer wat het geweest is. Hoekenwerk, contractwerk besto…

Inspireerde Rubens Jan Fabre?

Jan Fabre creëerde drie altaarstukken voor de concertzaalvan AMUZ, ooit de kloosterkerk van de Augustijnen. De oorspronkelijke werken waren van de hand van de grootmeesters van de Antwerpse barok: Van Dyck, Jordaens en Rubens. Ze maken nu deel uit van de collectie van het KMSKA. In het kader van het festival Rubens inspireert. Antwerpen barok 2018 mocht Jan Fabre dus drie nieuwe altaarstukken realiseren.

In de folder van AMUZ wordt uitvoerig verwezen naar de link tussen deze nieuwe werken en de oorspronkelijke stukken. Ze worden gelezen als een combinatie van de vormentaal van Jan Fabre met de klassieke religieuze symboliek. De symbolen van Sint-Augustinus, de marteling van de heilige Apollonia, de kunstenaars als een Lam Gods bereid zijn leven te geven voor zijn kunst: ze zijn allemaal terug te vinden. De dekschilden van die arme juweelkevers – stel je even voor dat Fabre gewerkt zou hebben met nertspelzen of schelletjes rauwe ham – verdoezelen de magere iconografie. In wezen doet F…

Gereglementeerde boekenprijs: twee argumenten pro en wat open vragen

Op kenniskantoor werd de vraag gesteld of er zelfs maar één argument is om vanuit de bibliotheeksector een gereglementeerde boekenprijs met een korting van maximaal 15 procent te aanvaarden. Wel, laat ons er even van uitgaan dat bibliothecarissen werken vanuit liefde voor het boek, voor lezen. Dat ze het belang inzien van leesbevordering. Dan mogen we ook verwachten dat ze voorstander zijn van een rijk en divers aanbod aan boeken, ook in niches en 'moeilijke' genres en dat ze het wenselijk vinden dat lezers ruime toegang hebben tot boeken, via een fijnmazig net van bibliotheken en een diversiteit aan boekhandels en verkooppunten. Met andere woorden: we gaan ervan uit dat bibliotheken zich wel kunnen vinden in de doelstellingen van een gereglementeerde boekenprijs. Maar heeft die maatregel dan ook effect?

Deze week nog lanceerde Amazon het voorstel om auteurs te betalen per gelezen bladzijde in plaats van per boek. Weinig waarschijnlijk dat het belang van de auteur hierbij voo…

Hoorzitting Hart boven Hard: de dubbele agenda van 'de academische wereld'

De bijdrage van de academische wereld, verpersoonlijkt in de figuur van professor De Rynck, ontbreekt in het verslag van Bieke Purnelle op De Wereldmorgen over de hoorzitting in de commissie Cultuur op donderdag 4 juni 2015. Nochtans vormde de bijdrage van De Rynck in meer dan een opzicht het sluitstuk van de zitting. Het loont dan ook de moeite om stil te staan bij zijn bijdrage, die voortbouwde op zijn opiniestuk De onheilsprofeten van het middenveldDe Standaard van 28 mei 2015. Zoals bekend waren de plannen van de Vlaamse overheid om steden en gemeenten verregaande autonomie te geven, het onderwerp van de zitting.

De Rynck, professor sociale wetenschappen aan de Universiteit Gent, bracht een dubbele boodschap. Decreten, zo stelde hij, maken een levenscyclus door van een sterke centrale aansturing, over een planmatige aanpak met een grotere beleidsruimte, naar decentralisatie. In dat proces bouwt elke nieuwe fase voort op de verworvenheden van de voorgaande. De Rynck zelf gebruikte…

Minister zonder visie?

Afbeelding
Gemeenten mogen hun bibliotheek opdoeken’ blokletterde De Standaard op 12 maart 2015 op de voorpagina. Het nieuws leidde tot een storm aan reacties. Voor de sector zelf was het nochtans geen verrassing. Het regeerakkoord legde immers al vast dat de financiering van de lokale besturen voortaan via het Gemeentefonds moest gebeuren. Dat dit een verregaande impact zou hebben op het lokale cultuurbeleid, stond in de sterren geschreven. Dat nieuws is nu duidelijk doorgedrongen bij het grote publiek. En nu?

ReconstructieDe Standaard beperkte zich op 12 maart niet tot de voorpagina. Geert Sels ging in de cultuurbijlage dieper in op de problematiek, maar bovenal wijdde Guy Tegenbos een editoriaal aan het thema. Alle kranten pikten het nieuws op en daar bleef het niet bij. Luc Martens, voorzitter van de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG), mocht in De Ochtend op Radio 1 komen uitleggen dat het zo’n vaart niet zou lopen. De burger moest vertrouwen hebben in de lokale besturen. Ee…

Vrije toegang tot informatie: Charlie en de bib

Afbeelding
Enkele jaren geleden maakte de VVBAD werk van een Beroepscode voor informatieprofessionals in bibliotheken en documentatiecentra. De informatieprofessional komt op voor vrije toegang tot informatie en cultuur, stelt de code onder meer, en hij streeft objectiviteit en meerstemmigheid na in de collectie. Ongeveer in dezelfde periode schreef IFLA een internationale code die gebruikt kon worden in streken waar bibliothecarissen geen eigen deontologische code hadden. De nadruk lag hier veel sterker nog op de strijd tegen censuur en het recht op vrije meningsuiting. In Vlaanderen leek die klemtoon minder noodzakelijk. Hier garandeert de overheid immers het recht op een vrije mening.

Maar ook al is vrije toegang nog altijd een basiswaarde van de sector, we leggen er geen nadruk meer op. Over vrije toegang durven we nauwelijks nog te spreken, nu alles wat gratis is, meteen ook verdacht is. Het is immers op termijn onbetaalbaar. Of het zet aan tot piraterij. Of het is gewoon piraterij. En oo…